Tuinieren in ons Hofke.

Als je de beschrijvingen op onze tuinblog wat betreft ziekte en ongedierte bij rozen hebt gelezen, dan zou je minder enthousiast zijn om rozen in de tuin te planten.

Laat je hierdoor echter niet afschrikken, mits een goede verzorging valt dit allemaal best wel mee.

Natuurlijk….. rozen hebben aandacht en verzorging nodig, maar ze geven je in de zomermaanden dan ook zoveel kleur en geur voor in de plaats.

Hiernaast op de foto nog een roos die ik altijd graag gezien heb de "Lichtkoningin Lucia”

Een roos die we jaren hebben gehad in de tuin en weinig last had van ziektes, maar eigenlijk op een verkeerde plaats stond en plaats moest ruimen voor onze tuinverandering.

De "Lichtkoniging Lucia" is een theehybride en heeft mooi donkergroen glanzend blad.

Als je van geel houd echt een aanrader, want deze roos bloeit nog lang door tot laat in het najaar.

In een vaas of bloemstukje sierde deze roos die weinig geur geeft een hele week onze woonkamer.

Klik hier voor het bloemboeketje met deze roos. 

Over hoe rozen kweken en bestuiven hebben we geen ondervinding, dus kunnen we er ons niet over uitlaten.

Enkel de wilde rozen in onze tuin heeft Roger door het zaad van rijpende rozenbottels in een bakje te zaaien zelf gekweekt.

Hoe ga je te werk?

In het najaar, november, december de rijpe oranje of rode rozenbottels oogsten.

Haal de zaadjes eruit en doe deze reinigen door ze voorzichtig te wassen.

Laten drogen en daarna direct uitzaaien.

Zaai de zaadjes in een niet al te vochtig zaaibed, druk lichtjes aan en dek dit weer af met een halve cm. zand.

Het zaad moet om te ontkiemen ongeveer twee maanden lang bij een temperatuur van ongeveer 4 tot 6 °C blijven liggen.

Onze kleine broeikas was daar natuurlijk ideaal voor, maar heeft u die geen, probeer dan binnen een ruimte te vinden, waar het ongeveer altijd die temperatuur is.

Als de zaadjes in februari al zouden ontkiemen, zet ze dan op een plaats waar voldoende licht is.

Zo tegen eind mei kunnen dan de gezonde planten met een wortelkluit worden uitgeplant in een border. Na een paar jaar zijn het al flinke struiken en indien je ze dan te groot vind kan je die terug snoeien zover je zelf wil. Wij hebben ze wel eens van op 10 cm. van de grond gesnoeid en het werden weer prachtige nieuwe struiken, met een overdadige bloei en zelfs een heerlijke geur. In het najaar wordt je dan weer verrast met van die prachtige rode rozenbottels.

Veel succes en eindeloos plezier van uw zelfgekweekte wilde rozen!

De Cornelia is ook een prachtige heesterroos en kan tot 1 meter hoog en breed worden.

Maar bloeit de hele zomer door met mooie kleine roze roosjes, ook regelmatig de uitgebloeide verwijderen of hier en daar de al te lange takken waar de uitgebloeide roosjes met trosjes aanhangen een stuk in snoeien.

Bij deze roos nog weinig ziekte ondervonden enkel de knoppenboorder durf ik hier nog wel eens in tegen te komen. Zo gauw ik een kans krijg zal ik van dit kevertje dat maar zo groot is als een speldenknopje ook een foto maken, maar ze zijn zo vlug. Een kleine beweging en het kruipt als de bliksem weg.

De corneliaroos kan je solitair planten bijvoorbeeld in een rond buxusperkje van 1.50 meter. doorsnee in het gazon of in een grote tuin als groep eventueel als haag.

Over de klimmer New Dawn die al verschillende jaren onze rozenboog siert, niets dan lof en behoord toch wel tot een van de bekendste en eigenlijk ook wel beste klimrozen.

Deze klimroos stelt weinig eisen, buiten een bemesting in het voorjaar en na de eerste bloei, blijft nog lang door bloeien tot laat in de herfst.

Regelmatig de uitgebloeide bloemen er tussenuit knippen.

Deze zachtroze bloemen van  ongeveer 8 cm. doorsnee hangen meestal in trossen over onze rozenboog en hebben een verfijnde geur.  Heerlijk als je hier onderdoor loopt.