Tuinieren in ons Hofke.

De kerrieplant die twee jaar geleden in pot tussen andere kruidenplanten stond, heeft ook een plaats gekregen in het pluktuintje.

De bloemen van de kerrieplant kan je ook gemakkelijk drogen en in de winter eventueel in een bloem- of kerststukje gebruiken.

We hebben twee soorten Marjolein in onze tuin, dat ook wel Oregano wordt genoemd.  De wilde marjolein met paarsroze bloemen, links op de foto, wordt niet zo hoog (ongeveer 30 cm) als de marjolein waar ik de hommels op heb gefotografeerd, rechts op de foto. De Marjolein met de lila witte bloemetjes kan wel tot 50 cm. hoog worden.

Beide soorten bloeien in onze tuin in juli en augustus, al begint de paars roze gewoonlijk iets later, pas eind juli te bloeien.

In de rubriek kruiden komt deze keer de wijnruit in onze tuin aan de beurt.

Deze vaste plant bloeit van juni-juli en augustus en kan tot hoger dan één meter worden. De stengel aan de voet is houtig, vandaar dat je deze plant ook wel een halfheester kunt noemen.

Wij gebruiken wijnruit niet in de keuken, we vinden het bloemetje gewoon mooi en de spatelvormige blaadjes zijn blauwgrijsachtig van kleur.

De maretak wie intrigeert die niet. 

Bijna iedereen heeft wel eens over de maretak gehoord met zijn kleine doorschijnende witte besjes die op parels lijken.

De maretak is een half parasiet die op andere bomen groeit, meestal op populieren en

fruitbomen.

Bij ons in de streek had ik ze nog nooit gezien, maar op onze wandeling in de streek van Haspengauw, zagen wij ze op de takken in vele populieren, zie op de foto.

Zie hierna vermelde tekst bij Wikipedia 

De maretak (Viscum album) is een wintergroene plant die in bomen leeft. Het is een halfparasiet: voor water en zouten is hij afhankelijk van zijn gastheer. De maretak wordt ook "mistletoe", "mistel" of "vogellijm" genoemd. In Nederland is ze wettelijk beschermd.

De maretak komt in geheel Nederland en in het oosten van België voor. De noordelijke grens is niet Zuid-Limburg zoals algemeen aangenomen wordt. In Noord-Denemarken is de maretak ook aangetroffen in een ratelpopulier. De plant komt voor in populieren, (echter nooit in zwarte populieren), appelbomen en meidoornstruiken.

De witte besachtige vrucht wordt door vogels verspreid. Deze worden genuttigd in de oksel van een boomtak, het zaad blijft liggen en ontkiemt. De wortel groeit in de boom. Zaden worden niet verteerd en hebben een kleverige laag, vandaar ook de naam "vogellijm". De zaden zijn giftig.

Culturele betekenis
Met name ten tijde van de jaarwisseling wordt maretak als versiering opgehangen. Het gebruik wil dat je iemand die er onder staat ongestraft mag kussen.
Bij de Kelten en Germanen was de maretak een heilige plant, die in hun magische vruchtbaarheidsrituelen een belangrijke rol speelde.

Volgens Plinius de Oudere sneed een in wit geklede druïde in de midwinterceremonie met een gouden sikkel de maretak uit de heilige eik.

De afgesneden plant mocht de grond niet raken en werd in witte doeken opgevangen. Daarna slachtte hij de offerdieren en dompelde de maretak in water dat dan als bescherming tegen ziekten en onheil werd gebruikt.

De offergaven waren bestemd voor de geesten van de vruchtbaarheid, zoals de godin Freya.
In de scandinavische mythologie werd Balder gedood door een pijlpunt gemaakt van maretak.
De maretak stond als geneesmiddel bekend in de kruidengeneeskunde (Hippocrates, Dodoens). In de antroposofie en de volksgeneeskunde worden de medicinale eigenschappen van de maretak nog altijd gebruikt.
De maretak wordt aan de balken van stallen gehangen; het diende om de mare (wat heks, spook of nachtmerrie betekent) weg te jagen en zo het vee vruchtbaar te houden.

Potten en bloembakken, meestal worden die bij ons gebruikt om zomerbloemen in te planten.

Dit jaar voor het eerst naar een idee van Theresa, selderie en kruiden in potten geplant.

De jonge selderieplantjes hebben we op de markt gekocht en in bloembakken geplant. En ik moet toegeven ze doen goed hun best, zoals je op de foto kan zien.

De kruiden staan op het terras in een pot, dicht bij de achterdeur, dus ik kan rap eens even een kruidje plukken. In deze pot heb ik dille, baselicum, peterselie en kerriekruid geplant.

Zo zie je maar je hoeft echt geen grote tuin te hebben om vanalles te kunnen kweken.

Het zand dat we gebruikte, komt uit onze eigen compostbak. Het afval is door de pieren mooi verteerd tot voedingrijke zand, die we gebruiken voor onze potten en bakken.

Bloembakken vullen met piepschuim, een TIP wederom van Theresa, ere wie ere toekomt.

Heb je een hoge bak of pot, dan is het echt niet nodig om die volledig te vullen met zand.

Vul de eerst helft met piepschuim of afval van gebruikte oases, doe hier op het zand en de pot weegt minder zwaar om te heffen en te verplaatsen.

De planten hebben echt niet meer nodig en het is ook beter voor de tuinier zijn rug.

Groetjes uit ons Hofke.

Van de bieslook in onze tuin pluk ik bijna dagelijks om in de keuken te gebruiken bij soepen, sauzen, dressings en saledes.
 
De foto hiernaast heb ik genomen in het voorjaar, toen de bieslook in bloei stond, daarna heb ik de sprieten afgeknipt net boven de grond, want als je de sprieten halverwege afknipt, kan het deeltje dat nog blijft staan bruin worden en afsterven.
 
Daarna gaat de bieslook weer met mooie dunnen sprieten uitgroeien.
Hoe meer je van bieslook knipt, hoe beter hij groeit.
 
Bieslook mag vanwege smaakverlies niet worden meegekookt.
 
Er gaat niets boven, dan je eigen bieslook in de tuin.. je kunt er van het vroege voorjaar tot late najaar van genieten. Recht van de tuin op je bord.
 
Bieslook verkiest een klakrijke en vochtige grond en is de plant bij uitstek voor in kleine tuintjes. Ook ideaal op de venterbank binnen of buiten op het terras, altijd een snel bij de hand keukenkruid.
 
 

De bieslook staat op dit moment bij ons in de tuin in volle bloei.
Wij hebben wel enkele groepjes staan.
 
Uit een dichtbewortelde kluit, komen buisvormige bladeren en krijgen rood-lila gekleurde bloemen, heeft een pittige uiensmaak.
 
De bieslook houdt van kalkhoudende vochtige grond, gedijt ook goed in halfschaduw.
Je kunt bieslook zaaien, maar ook delen in het voorjaar.
 
Ik gebruik de bieslook veelzijdig bij soepen, sauzen, salades, vlees, eieren en aardappelen. Pas kort voor het opdienen erbij doen, niet meekoken.
 
De volgende keer komen marjolein en wijnruit aan de beurt. Binnenkort gaan ze bloeien, ze staan nu al in knop.

Afgelopen week heb ik ook nieuwe selderieplantjes in onze tuin geplant.
Ze staan er fris bij. De selderie van vorig jaar was niet bevroren en daarvan heb ik tot nu toe altijd kunnen plukken.
 
Nu begonnen deze plantjes in het zaad te schieten en heb ik gisteren terug geknipt.
Misschien dat de plantjes nog opnieuw beginnen uit te schieten, zo niet dan hebben we weer nieuwe staan in het vooruitzicht. Maar het is altijd het proberen waard.
 
Snij selderie, hiervan kun je de bladeren gebruiken en is heerlijk in de soep.
 
 

Nog een keukenkruid in onze tuin is de lavasplant.
Wij gebruiken de bladeren...vers of wel ingevroren.
Heerlijk in soepen, sauzen, vleesschotels enz. Je mag het kruid mee koken.
 
De lavas staat graag in vochtige bodem, ook halfschaduw met liefst voldoende ruimte om zich heen.
Op vertakte wortelstokken groeien hoge stengels met geveerde bladeren, die sterk ruiken.
 
Je kan de plant delen, maar ook zaaien vroeg in het voorjaar.
 
 

Over de kruiden in onze tuin heb ik nog weinig geschreven, daar wil ik enkele berichtjes aan wijden. De kruiden in onze tuin gebruik ik in de keuken bij mijn gerechten...niet voor thee of dergelijke.
 
De kleine Pimpernel vind je ook in onze tuin en is wel een van mijn lievelings kruiden.
 
Ik gebruik de bladeren of wel vers of ingevroren en gebruik dit het meest in rauwkost en salades.
Maar is ook heel lekker bij kwark, eieren, groene saus, kruidensoepen, groeten, tomaten, vis en vlees.
Wel niet mee koken.
 
De Pimpernel behoort onder de rozenfamilie en word van 30 tot 60 cm. hoog.
De blaadjes lijken op veertjes en in mei...juni komen er ronde rode bloemhoofdjes aan.
De blaadjes geuren fris- pikant naar komkommer en een beetje een nootachtige smaak.
 
Het plantje stelt heel weinig eisen aan de grond en standplaats. Na enkele jaren eventueel verplanten. De bloemknopjes pluk ik er uit...zodat ik langer van de frisse blaadjes kan genieten.
 
Kruidentuingroetjes uit ons Hofke.