Tuinieren in ons Hofke.

Onkruidjes aan het wieden ontsnapt?

Al vroeg in het voorjaar zie je ze tussen de vaste planten: pollen frisgroengras, lustig woekerende hondsdraf, paardebloemen, venijnige brandneteltjes en hardnekkige veldkers...

Verborgen door de planten in de zomerse tuin, zijn ze vorig jaar aan elke wiedbeurt ontsnapt. Nadat de tuinplanten zich in het najaar en winter hebben teruggetrokken, zien ze hun kans schoon om voort te groeien, omdat ze minder warmte nodig hebben.

Er zijn mooie wilde plantjes bij, zeker wanneer ze heel binnenkort gaan bloeien, zoals hondsdraf, witte en gele dovenetel, boter- en paardebloem.

Maar bij ons heeft vooral de kleine veldkers de overhand, dus moet ik dit plantje (voordat het duizenden zaadjes in onze tuin gaat verspreiden) voor zijn.
Wil ik voorkomen dat ze over enkele maanden dwars doorheen andere vaste planten oprukken, is het beter dat ik ze nu weg ga halen.

Een   mooi   wit  klokje groeit achter tegen de klimop  in  onze  tuin.

Dit   klokje  is  van  de    haagwinde  of  wel Calystegia sepium, maar is niet zo lief als het er uit ziet. In haar groei grijpt zij andere planten bij de kraag en in haar enthousiasme wil ze alle planten meenemen naar de top. Maar die kunnen niet mee en verstikken…”als je er niet op tijd bij bent”  in haar slingerende grijpgrage lange takjes waar ze de hele plant mee wil in wikkelen.

Zoals je op de foto kunt zien, heeft ze de klimophaag al aardig beet de taxus en laurierstruik kunnen geen kant meer uit.

Dit kan gebeuren als je een tijdje weg blijft in een verlaten hoekje van de tuin waar je niet zo vaak langs loopt. Dus het wordt hoogtijd dat we hier gaan ingrijpen.

Haagwinde is erg moeilijk te bestrijden, omdat dit onkruid een zeer diepe wortelstok heeft.

De plant sterft in de winter bovengronds af, maar de wortelstok floreert ondergronds.

Haagwinde begint laat te groeien, zo rond eind april, maar dan gaat het snel. Binnen de kortste keren overgroeit deze andere planten.

Haagwinde houdt van voedselrijke en vochtige bodems. Gewoon uittrekken helpt niet, de grove (bestrijdings) middelen moeten eraan te pas komen. Een vervelend karweitje als je andere planten niet wil beschadigen.

En na de winter is er nog een karweitje, de verdroogde stengels tussen alle planten uit prutsen.

Het is zelden dat ik een boterbloem tegen kom in onze tuin, maar ik ga ze toch bij de serie onkruiden in onze tuin plaatsen, omdat ik het zo leuk vind als in de lente al die gele bloemetjes in weilanden of langs de rand van een beek staan te bloeien.

Als een boterbloem in uw tuin tevoorschijn komt dan kunt u die toch maar beter verwijderen, want voordat u het weet zijn de uitlopers een meter verder.

De uitlopers vertrekken vauit de moederplant in alle richtingen en om de paar centimeter wordt een nieuw plantje gevormd.

Een boterbloem kan van 10 tot 50 cm. hoog worden en bloeit van april tot juli.

De boterbloem staat graag op vochtige plaatsen, vandaar dat je ze ook vaak terug vind in graskanten langs een stromend beekje of sloot.

Maar in feite gedijt een boterbloemetje overal.

Een klein onkruidje waar ik persoonlijk een grondige hekel aan heb.

Het is een éénjarig plantje en sterft dus wel vanzelf af, maar als je er niet op tijd bij bent om dit onkruidje te wieden, krijgt dit plantje de kans om zich zaaien en dan verspreid het zich massaal.

Als je een kleine veldkers in het zaad laat komen dan wordt op korte tijd als het ware het zaad naar alle kanten geschoten en wordt het een onoverzichtelijk probleem, want het zaad ontwikkeld zich razend snel. 

Als ik in de tuin onkruid aan het wieden ben en ik denk dat alles weer onkruid vrij is gegarandeerd als ik de volgende dag door onze tuin wandel, komt er hier of daar wel weer ergens onder een buxushaagje of plant een piep klein veldkersje te voorschijn.

Een geluk als ik het zie, maar het overkomt me ook wel eens dat het kwaad is geschied en kom ik een verdord veldkersje tegen die al voor nakomelingen heeft gezorgd.