Onkruidjes aan het wieden ontsnapt?

Al vroeg in het voorjaar zie je ze tussen de vaste planten: pollen frisgroengras, lustig woekerende hondsdraf, paardebloemen, venijnige brandneteltjes en hardnekkige veldkers...

Verborgen door de planten in de zomerse tuin, zijn ze vorig jaar aan elke wiedbeurt ontsnapt. Nadat de tuinplanten zich in het najaar en winter hebben teruggetrokken, zien ze hun kans schoon om voort te groeien, omdat ze minder warmte nodig hebben.

Er zijn mooie wilde plantjes bij, zeker wanneer ze heel binnenkort gaan bloeien, zoals hondsdraf, witte en gele dovenetel, boter- en paardebloem.

Maar bij ons heeft vooral de kleine veldkers de overhand, dus moet ik dit plantje (voordat het duizenden zaadjes in onze tuin gaat verspreiden) voor zijn.
Wil ik voorkomen dat ze over enkele maanden dwars doorheen andere vaste planten oprukken, is het beter dat ik ze nu weg ga halen.

Een   mooi   wit  klokje groeit achter tegen de klimop  in  onze  tuin.

Dit   klokje  is  van  de    haagwinde  of  wel Calystegia sepium, maar is niet zo lief als het er uit ziet. In haar groei grijpt zij andere planten bij de kraag en in haar enthousiasme wil ze alle planten meenemen naar de top. Maar die kunnen niet mee en verstikken…”als je er niet op tijd bij bent”  in haar slingerende grijpgrage lange takjes waar ze de hele plant mee wil in wikkelen.

Zoals je op de foto kunt zien, heeft ze de klimophaag al aardig beet de taxus en laurierstruik kunnen geen kant meer uit.

Dit kan gebeuren als je een tijdje weg blijft in een verlaten hoekje van de tuin waar je niet zo vaak langs loopt. Dus het wordt hoogtijd dat we hier gaan ingrijpen.

Haagwinde is erg moeilijk te bestrijden, omdat dit onkruid een zeer diepe wortelstok heeft.

De plant sterft in de winter bovengronds af, maar de wortelstok floreert ondergronds.

Haagwinde begint laat te groeien, zo rond eind april, maar dan gaat het snel. Binnen de kortste keren overgroeit deze andere planten.

Haagwinde houdt van voedselrijke en vochtige bodems. Gewoon uittrekken helpt niet, de grove (bestrijdings) middelen moeten eraan te pas komen. Een vervelend karweitje als je andere planten niet wil beschadigen.

En na de winter is er nog een karweitje, de verdroogde stengels tussen alle planten uit prutsen.

Het is zelden dat ik een boterbloem tegen kom in onze tuin, maar ik ga ze toch bij de serie onkruiden in onze tuin plaatsen, omdat ik het zo leuk vind als in de lente al die gele bloemetjes in weilanden of langs de rand van een beek staan te bloeien.

Als een boterbloem in uw tuin tevoorschijn komt dan kunt u die toch maar beter verwijderen, want voordat u het weet zijn de uitlopers een meter verder.

De uitlopers vertrekken vauit de moederplant in alle richtingen en om de paar centimeter wordt een nieuw plantje gevormd.

Een boterbloem kan van 10 tot 50 cm. hoog worden en bloeit van april tot juli.

De boterbloem staat graag op vochtige plaatsen, vandaar dat je ze ook vaak terug vind in graskanten langs een stromend beekje of sloot.

Maar in feite gedijt een boterbloemetje overal.

Een klein onkruidje waar ik persoonlijk een grondige hekel aan heb.

Het is een éénjarig plantje en sterft dus wel vanzelf af, maar als je er niet op tijd bij bent om dit onkruidje te wieden, krijgt dit plantje de kans om zich zaaien en dan verspreid het zich massaal.

Als je een kleine veldkers in het zaad laat komen dan wordt op korte tijd als het ware het zaad naar alle kanten geschoten en wordt het een onoverzichtelijk probleem, want het zaad ontwikkeld zich razend snel. 

Als ik in de tuin onkruid aan het wieden ben en ik denk dat alles weer onkruid vrij is gegarandeerd als ik de volgende dag door onze tuin wandel, komt er hier of daar wel weer ergens onder een buxushaagje of plant een piep klein veldkersje te voorschijn.

Een geluk als ik het zie, maar het overkomt me ook wel eens dat het kwaad is geschied en kom ik een verdord veldkersje tegen die al voor nakomelingen heeft gezorgd.

Deze siroop is bloedzuiverend, verlicht jicht en reuma en gaat voorjaarsmoeheid tegen, helpt bij nier- en galstenen.

In de 16^de eeuw noemde men de Paardebloem “Kruid voor de darmen”.

Voor de raadgevingen van het plukken zie Paardebloem gelei.

Ingrediënten:

q       400 Paardebloemhoofdjes

q            2 Sinaasappels

q            2 Citroenen

q            1,5  liter water

q       500 gr suiker voor 1 liter vocht.

      Neteldoek

Bereiding:

1.      Doe de bloempjes in een kookpot en voeg het water en het sap van de sinaasappels en citroenen toe en laat het geheel zachtjes koken zo’n 30’.

2.      Filter het geheel in de neteldoek, pers goed uit.

3.      Kook nu 1 liter vocht samen met 500 gr witte suiker tot de suiker opgelost is en even goed heeft doorgekookt.

4.      Vul de siroop kokend heet in glazen flesjes met schroefdeksel of in kleine confituur bokaaltjes en sluit dadelijk af.

TIPS:

q       Het is misschien beter om in kleine confituurbokaaltjes te vullen dan heb je altijd verse siroop, na gebruik in de koelkast zetten.

q       Deze siroop is een lekkernij voor kinderen met een beetje bronwater, soort limonade.

q       Een paar lepeltjes in wat witte wijn is een heerlijk aperitief.

q       Op een lekker vanille ijsje als sausje.

Gezonde lekkernij uit een potje en als je het zelf gemaakt hebt smaakt het eens zo lekker.

Aan de slag.

Theresa,

"Gezondheid in een potje"

Pluk de bloemhoofdjes het beste nadat de ochtenddauw is opgedroogd en als de zon schijnt, dit is zo rond 11.00h dan zijn de meeldraden van de bloempjes goed open en je zal je een bedwelmde geur vaststellen.

Pluk aub wel in een weide waar je zeker bent dat er niet gesproeid is en zeker niet langs een weg waar veel wagens langs komen.

Het geheel vraagt wat werk maar je wordt ook beloond met een heerlijke goudgele gelei die ook nog eens je gezondheid ten goede komt.

De beschrijving van de siroop zal ik U apart geven.

Ik had van 800 bloemhoofdjes, 3 liter sap.

TIPS:

•   Heb je wat sap over dan kan je deze invriezen en indien je de volgende keer nog eens confituur maakt deze terug gebruiken.
  
•  Deze gelei kan gebruikt worden in verschillende sausjes of in een vinaigrette als basis. 

Smakelijk en vooral een goede gezondheid!!!!

Theresa,

We noemen de paardebloem een onkruid in de tuin, omdat er aan de paardebloem een lange penwortel zit die je helemaal moet verwijderen.

Doe je dit niet en je laat ook maar één stukje achter van deze wortel komt de plant binnen de korste keren terug en dit vinden wij in onze tuin zeker niet aangenaam.

Het melksap dat uit de gekneusde wortel komt, maakt hardnekkige vlekken, ook kan de paardebloem zich over een grote afstand uitzaaien, omdat elk zaadje bovenaan een pluisje heeft dat als een parachute dient en het zaadje met de wind mee voert.

De bloemen en de blaadjes kan u gebruiken voor in een slaatje of gelei en siroop van maken, waarvan we het recept, dat door Theresa gemaakt is, in een volgend postje gaan plaatsen.

Dit plantje steekt ook af en toe de kop op in onze tuin.

Het staat namelijk dik bezaaid op het verwilderd stukje grond achter onze tuin.

Dus kan het wel eens gebeuren als ik het plantje niet op tijd zie, dat er op een dag zo'n geel bloemetje naast een andere vaste plant uit komt.

Natuurlijk als ons oog daar op valt trekken we dat meteen uit, zodat zaadjes geen kans krijgen.

Als we hier aan trekken en we breken de stengel, dan komt hier geel vocht uit.

Zelf wist ik het niet maar Theresa vertelde mij (bedankt Theresa) dat dit plantje

Chelidonium majus noemt, in de volksmond Stinkende gouwe of te wel Wrattenkruit.

Als je dit gele sap op een wrat doet, dan droogt de wrat uit en is na een tijd verdwenen.

Wil je meer weten over dit plantje Klik dan hier eens.

Ons volgend onkruidje dat ook regelmatig hier en daar in onze tuin te voorschijn komt is Heermoes, ook wel akkerpest genoemd.

Het plantje heeft vruchtbare stengels die na half mei verschijnen.

Ze hebben bovenaan een sporenkapsel en als die rijp zijn sterft de stengel af.

Daarna verschijnen uit de ondergrondse wortelstokken de onvruchtbare groene stengels.

Heermoes kan nuttig zijn. Wanneer planten preventief worden begoten met aftreksel van heermoes, zijn ze beter beschermd tegen schimmel, omdat het silicium dat in deze plant zit de celwanden versterkt, waardoor schimmels minder kans hebben.

Maar in het algemeen zijn we dit plantje liever kwijt dan rijk in onze tuin. Dus bestrijden we het met een middel voor wortelonkruiden, bijvoorbeeld Round-up.

Het zevenblad onkruid staat bij ons eigenlijk wel bovenaan op het lijstje van de onkruiden in onze tuin.

Zevenblad is zowat het ergste wat een tuinier kan overkomen.

Deze plant groeit overal, maar extra op vochtige plaatsen, zware grond en op plaatsen in de tuin die niet worden bewerkt.

Mocht je eigen tuin vrij zijn van zevenblad en deze plant groeit bij de buren, dan mag je er zeker van zijn, dat het verder door schiet naar je eigen tuin. De lange witte wortels kruipen onder hagen en muurtjes door, om weer opnieuw uit te schieten. Als de buren hun zevenblad niet verwijderen, dan wordt het een eeuwige strijd in je eigen tuin tegen het zevenblad.

Zevenblad is erg moeilijk te bestrijden. Je moet onmiddelijk in actie schieten als je één plantje de kop ziet opsteken.

Als het een nieuw plantje is, dan de wortel helemaal verwijderen met een onkruid steker, blijft er ook maar één stukje wortel zitten, dan is het precies alsof het plantje zich nog meer verdubbeld.

Ons volgend onkruidje is heermoes.