Tuinieren in ons Hofke.

Bodemmoeheid treedt alleen op als u rozen plant op de plaats waar al eerder rozen hebben gestaan.

Vandaar dat wij het perkje bij de serre, waar we dit voorjaar opnieuw rozen hebben geplant eerst 4 jaar hebben gewacht, omdat hier vroeger ook rozen stonden.

Stel dat er in een rozenperkje een van de planten is afgestorven en je plant hier een nieuwe tussen, dan kan het zijn dat deze roos op onverklaarbare wijze wegkwijnt terwijl andere in onmiddellijke nabijheid een gezonde en overvloedige groei tonen.

Men spreekt dan over bodemmoeheid.

Wil je toch de kale plek in je rozenperkje opvullen met een nieuwe perkroos, spit dan een diep gat minstens een halve meter diep en breed en verwijder al de oude grond en zeker ook alle bereikbare wortels van de oude rozenstruik.

Vul het gat daarna met nieuwe bemeste tuinaarde, zodat de roos in de verse tuinaarde wel zijn kans kan maken en er hopelijk geen bodemmoeheid optreed.

Komt vaak voor bij struik- en klimrozen.

Vooral op de wat oudere loten zie je roodachtig bruine bastvlekken op de oogpartijen.

De aangetaste loten sterven af.

Soms is de oorzaak van een te natte bodem of een eenzijdige bemesting.

Zorg voor een goede drainage en goede bodembeluchting en minder bemesten.

De aangetaste loten verwijderen of de wonden met wondmiddel behandelen.

Je kunt deze ziekte herkennen aan het vergelen van de jonge bladeren.

Meestal komt dit door kalkoverschot in de bodem, waardoor het voor de bladgroenvorming noodzakelijke ijzer niet door de plant kan worden opgenomen.

Je kunt dit het beste voorkomen door goede bodembeluchting met een uitgebalanceerde bemesting, humustoevoer.

Om het te bestrijden een goede bodemsamenstelling creëren door aan te vullen met ontbrekende voedingsstoffen.

Zijn kleine oranjerode sporenafzettingen op de onderzijde van het blad, op de bovenzijde zie je dan gelige bladvlekken. De plant verzwakt en je krijgt bladafval.

Meestal komt dit door een infectie van roestschimmels bij warm en droog weer.

Het beste dit te voorkomen is een luchtige standplaats en voldoende kalibemesting.

De sporendragers vernietigen en de bodem losser maken.

De bestrijding kan je aangaan door te spuiten met roestbestrijdingsmiddelen. Het beste is ook de omringende gezonde rozen te bespuiten.

Gewoonlijk krijg je last van echte meeldauw door eenzijdige bemesting of er is te weinig luchtcirculatie, ook met een aanhoudende hitte kan je last van echte meeldauw krijgen.

Echte meeldauw zit als een laagje witte mistige poeder op het blad, wat je er ook af kan wrijven. Op een gegeven moment zie je de aangetaste loten en bloemschermen gewoon weg kwijnen.

Je kunt dit bestrijden door met meeldauwmiddel te besproeien of proberen te voorkomen door een luchtige standplaats te kiezen voor de roos. Ook niet teveel meststof geven met stikstof.

In de herfst de aangetaste loten verwijderen tot op het gezonde deel en dit ook weer in de vuilbak doen en niet op de composthoop.

In het voorjaar de struiken uitdunnen, zodat er meer luchtcirculatie is en niet overbemesten.

Onregelmatige zwarte vlekken op het blad, wil zeggen dat de roos besmet is met sterroetdauw. De bladeren vallen met grote getalen af.

Ook hier weer, gooi de bladeren nooit op de composthoop, doe ze in de vuilbak.

De infectie gebeurd meestal via bladeren en bodem bij kil weer.

Om dit te voorkomen geef voldoende bemesting in mei/juni.

Spuiten met Baycar (100ml. op 10 ltr.water, bioblad-meeldauwmiddel (15 ml. op 10 ltr.water) of paardestaartextracten.

Zo gauw de rozen een vertoning van roetdauw krijgen, wat je kan zien aan de donkerbruine schimmelvlekken op de bladeren, is het beste de roos af te sproeien met koud water, zeepoplossing of insekticiden.

Meestal komt roetdauw voor op planten die aangetast zijn door blad- of schildluis.

Blad- en schildluizen scheiden een suikerhoudend zap af (honingdauw) waarop de roetdauwschimmels zich vastzetten.

Laat ook nooit de afgevallen bladeren met roetdauw onder de rozenstruik liggen, dit om nog meer ziekte te voorkomen. Verwijder het besmette blad meteen zowel aan de takken als op de grond.

Gooi het besmette blad ook nooit op een composthoop, maar doe het in een plastic zak en dan in de vuilbak.